Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 110 (Vasiṣṭhoktaikṣvāku-vaṃśa-varṇanam)
वसिष्ठोक्तैक्ष्वाकुवंशवर्णनम्
VR 2.110.5Baroda CE 2.102.4
आकाशप्रभवो ब्रह्मा शाश्वतो नित्य अव्ययः ।
[Baroda CE 2.102.4]ākāśaprabhavo brahmā śāśvato nitya avyayaḥ |
तस्मान्मरीचिः संजज्ञे मरीचेः काश्यपः सुतः ॥ ५ ॥
tasmānmarīciḥ saṃjajñe marīceḥ kāśyapaḥ sutaḥ || 5 ||
Scholarly Translation
From the supreme ether of Brahman sprang Brahmā, eternal, changeless, and imperishable (ākāśa-prabhavo brahmā śāśvato nitya avyayaḥ); from him was born Marīci, and Marīci’s son was Kaśyapa (tasmān marīciḥ saṃjajñe marīceḥ kāśyapaḥ sutaḥ).
Narrative Context (Verses 1–6): Perceiving Rāma’s anger, Vasiṣṭha assures him that Jābāli too knows the soul’s departure and return and spoke only to bring him back; he then recounts the creation of the world from the primordial waters and the lineage from Brahmā down to Ikṣvāku.