Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 118 (Anasūyā-Sītā-saṃvādaḥ — Divyāṅgarāgādi-pradānam)
अनसूयासीतासंवादः — दिव्याङ्गरागादिप्रदानम्
VR 2.118.23Baroda CE 2.110.22
तथा सीतासुपासीनामनसूया दृढव्रता ।
[Baroda CE 2.110.22]tathā sītāsupāsīnāmanasūyā dṛḍhavratā |
वचनं प्रष्टुमारेभे काञ्चित् प्रियकथामनु ॥ २३ ॥
vacanaṃ praṣṭumārebhe kāñcit priyakathāmanu || 23 ||
Scholarly Translation
As Sītā sat thus beside her (tathā sītām upāsīnām), Anasūyā, firm in her vows (dṛḍhavratā), began to ask a question concerning a certain delightful tale (kāñcit priyakathām anu):
Narrative Context (Verses 19–24): Blessing Sītā to adorn her husband like Goddess Śrī adorning imperishable Viṣṇu, Anasūyā bestows the unfading gifts of affection and asks Sītā to narrate how Rāma won her hand at her svayaṃvara.