Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 12 (Daśaratha-vilāpaḥ — Kaikeyī-nindā)
दशरथविलापः — कैकेयीनिन्दा
† VR 2.12.58† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† बालायास्तत् त्विदानीं ते लक्षये विपरीतवत् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† bālāyāstat tvidānīṃ te lakṣaye viparītavat |
† कुतो वा ते भयं जातं या त्वमेवंविधं वरम् ॥ ५८ ॥
† kuto vā te bhayaṃ jātaṃ yā tvamevaṃvidhaṃ varam || 58 ||
Scholarly Translation
When you were a young girl, I never saw such a fault; yet now I perceive your nature turned contrary (lakṣaye viparītavat)! Or whence has such a fear arisen in you (kuto vā te bhayaṃ jātam), that you ask for such a boon—
Narrative Context (Verses 55–60): Like a madman, a delirious patient, or a serpent robbed of its energy, Daśaratha asks Kaikeyī in a faint voice who taught her this ruinous design and begs her to desist if she loves her husband, the world, and Bharata.