Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 13 (Daśaratha-kṛpaṇa-vilāpaḥ)
दशरथकृपणविलापः
VR 2.13.4Baroda CE 2.11.4
एवमुक्तस्तु कैकेय्या राजा दशरथस्तदा ।
[Baroda CE 2.11.4]evamuktastu kaikeyyā rājā daśarathastadā |
प्रत्युवाच ततः क्रुद्धो मुहूर्तं विह्वलन्निव ॥ ४ ॥
pratyuvāca tataḥ kruddho muhūrtaṃ vihvalanniva || 4 ||
Scholarly Translation
Thus addressed by Kaikeyī, King Daśaratha, swooning for a moment (muhūrtaṃ vihvalann iva), then replied in wrath (kruddho):
Narrative Context (Verses 1–6): Seeing King Daśaratha fallen upon the bare floor like Yayāti cast down from heaven, Kaikeyī relentlessly demands her boon, driving the monarch to bitter reproach.