Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 13 (Daśaratha-kṛpaṇa-vilāpaḥ)
दशरथकृपणविलापः
† VR 2.13.9† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† शूरश्च कृतविद्यश्च जितक्रोधः क्षमापरः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† śūraśca kṛtavidyaśca jitakrodhaḥ kṣamāparaḥ |
† कथं कमलपत्राक्षो मया रामो विवास्यते ॥ ९ ॥
† kathaṃ kamalapatrākṣo mayā rāmo vivāsyate || 9 ||
Scholarly Translation
How can lotus-petal-eyed Rāma (kamalapatrākṣo)—heroic, accomplished in sacred learning (kṛtavidyaḥ), conqueror of wrath (jitakrodhaḥ), and supreme in forbearance (kṣamāparaḥ)—be sent into exile by me?
Narrative Context (Verses 7–12): Daśaratha laments that exiling his long-sought, virtuous Rāma to please Kaikeyī will falsify his pledge of consecration, wishing for death before inflicting such sorrow.