Book 2 · Ayodhyākāṇḍa · Sarga 21 (Lakṣmaṇa-roṣaḥ — Rāmakṛtānunayaḥ)
लक्ष्मणरोषः — रामकृतानुनयः
VR 2.21.22Baroda CE 2.18.18
न चाधर्म्यं वचः श्रुत्वा सपत्न्या मम भाषितम् ।
[Baroda CE 2.18.18]na cādharmyaṃ vacaḥ śrutvā sapatnyā mama bhāṣitam |
विहाय शोकसंतप्तां गन्तुमर्हसि मामितः ॥ २२ ॥
vihāya śokasaṃtaptāṃ gantumarhasi māmitaḥ || 22 ||
Scholarly Translation
“Having heard the unrighteous (adharmyam) words spoken by my co-wife, you ought not to depart hence, abandoning me who am consumed by grief!”
Narrative Context (Verses 19–24): As Lakṣmaṇa vows to slay his infatuated father, the weeping Kausalyā implores Rāma not to abandon her at a co-wife's unrighteous word, citing the sage Kāśyapa who won heaven by serving his mother at home.