Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 11 (Pañcāpsaras-tīrtha-darśanam — Māṇḍakarṇyupākhyānam — Agastyabhrātrāśrama-praveśaḥ)
पञ्चाप्सरस्तीर्थदर्शनम् — माण्डकर्ण्युपाख्यानम् — अगस्त्यभ्रात्राश्रमप्रवेशः
VR 3.11.86Baroda CE 3.10.84
अयं दीर्घायुषस्तस्य लोके विश्रुतकर्मणः ।
[Baroda CE 3.10.84]ayaṃ dīrghāyuṣastasya loke viśrutakarmaṇaḥ |
अगस्त्यस्याश्रमः श्रीमान् विनीतमृगसेवितः ॥ ८६ ॥
agastyasyāśramaḥ śrīmān vinītamṛgasevitaḥ || 86 ||
Scholarly Translation
This is the glorious hermitage of that long-lived Agastya (dīrghāyuṣas tasya), of world-renowned deeds, frequented by gentle and tame deer (vinīta-mṛga-sevitaḥ).
Narrative Context (Verses 85–89): Recalling how Mount Vindhya ceased growing in obedience to Agastya’s command, Rāma resolves to worship the sage adored by gods and siddhas and spend his remaining exile there.