Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 25 (Khara-sainyena Saha Rāmasya Tumula-yuddham)
खरसैन्येन सह रामस्य तुमुलयुद्धम्
VR 3.25.26Baroda CE 3.24.22
तत्सैन्यं विविधैर्बाणैरर्दितं मर्मभेदिभिः ।
[Baroda CE 3.24.22]tatsainyaṃ vividhairbāṇairarditaṃ marmabhedibhiḥ |
न रामेण सुखं लेभे शुष्कं वनमिवाग्निना ॥ २६ ॥
na rāmeṇa sukhaṃ lebhe śuṣkaṃ vanamivāgninā || 26 ||
Scholarly Translation
Tormented by Rāma (arditaṃ rāmeṇa) with diverse vitals-piercing arrows (vividhair bāṇair marma-bhedibhiḥ), that army found no rest (na sukhaṃ lebhe), like a dry forest [consumed] by fire (śuṣkaṃ vanam ivāgninā).
Narrative Context (Verses 25–30): Cloven by Rāma's iron shafts and toppled like trees uprooted by Garuḍa's wing-wind, the surviving rākṣasas flee in terror to Khara for refuge.