Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 31 (Akampanokta-Janasthāna-vadha-vṛttāntaḥ — Sītā-haraṇa-mantraṇā — Mārīcopadeśāt Pratyāvartanam)
अकम्पनोक्तजनस्थानवधवृत्तान्तः — सीताहरणमन्त्रणा — मारीचोपदेशात् प्रत्यावर्तनम्
† VR 3.31.8† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† तथा क्रुद्धं दशग्रीवं कृताञ्जलिरकम्पनः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† tathā kruddhaṃ daśagrīvaṃ kṛtāñjalirakampanaḥ |
† भयात् संदिग्धया वाचा रावणं याचतेऽभयम् ॥ ८ ॥
† bhayāt saṃdigdhayā vācā rāvaṇaṃ yācate'bhayam || 8 ||
Scholarly Translation
Joining his palms in reverence (kṛtāñjaliḥ) before the ten-necked Rāvaṇa who was thus enraged, Akampana out of fear (bhayāt) begged Rāvaṇa for immunity from harm (abhayam) in a faltering voice (saṃdigdhayā vācā).
Narrative Context (Verses 7–12): Trembling before the furious ten-necked king, Akampana begs for an assurance of safety and then describes the lion-framed prince Rāma, who single-handedly slew Khara and Dūṣaṇa in Janasthāna.