Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 40 (Rāvaṇa-paruṣa-vākyam — Svarṇamṛgatva-svīkārājñā)
रावणपरुषवाक्यम् — स्वर्णमृगत्वस्वीकाराज्ञा
VR 3.40.4Baroda CE 3.38.4
त्वद्वाक्यैर्न तु मां शक्यं भेत्तुं रामस्य संयुगे ।
[Baroda CE 3.38.4]tvadvākyairna tu māṃ śakyaṃ bhettuṃ rāmasya saṃyuge |
मूर्खस्य पापशीलस्य मानुषस्य विशेषतः ॥ ४ ॥
mūrkhasya pāpaśīlasya mānuṣasya viśeṣataḥ || 4 ||
Scholarly Translation
“By your words I cannot be deterred (na tu māṃ śakyaṃ bhettum) from battle with Rāma—especially since he is a fool (mūrkhasya), of sinful conduct (pāpa-śīlasya), and a mere mortal (mānuṣasya)—
Narrative Context (Verses 1–6): Impelled by Doom, Rāvaṇa rejects Mārīca's salutary counsel like a dying man spurning medicine, deriding Rāma as a foolish mortal and vowing to abduct Sītā to avenge Khara.