Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 43 (Sītāyāḥ Kāñcanamṛga-grahaṇa-nirbandhaḥ — Rāmotsāhaḥ)
सीतायाः काञ्चनमृगग्रहणनिर्बन्धः — रामोत्साहः
VR 3.43.20Baroda CE 3.41.19
निहतस्यास्य सत्त्वस्य जाम्बूनदमयत्वचि ।
[Baroda CE 3.41.19]nihatasyāsya sattvasya jāmbūnadamayatvaci |
शष्पबृस्यां विनीतायामिच्छाम्यहमुपासितुम् ॥ २० ॥
śaṣpabṛsyāṃ vinītāyāmicchāmyahamupāsitum || 20 ||
Scholarly Translation
“Upon the golden hide (jāmbūnadamaya-tvaci) of this slain creature (nihatasyāsya sattvasya), spread out over a mat of tender grass (śaṣpa-bṛsyāṃ vinītāyām), I wish to sit (icchāmy aham upāsitum) [with you]!”
Narrative Context (Verses 19–24): Craving even the slain deer's golden pelt while apologizing for her willful plea, Sītā urges Rāma on, and Rāma himself, struck with wonder, addresses Lakṣmaṇa.