Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 43 (Sītāyāḥ Kāñcanamṛga-grahaṇa-nirbandhaḥ — Rāmotsāhaḥ)
सीतायाः काञ्चनमृगग्रहणनिर्बन्धः — रामोत्साहः
VR 3.43.22Baroda CE 3.41.21 (3-line verse in CE)
तेन काञ्चनरोम्णा तु मणिप्रवरशृङ्गिणा ।
[Baroda CE 3.41.21 (3-line verse in CE)]tena kāñcanaromṇā tu maṇipravaraśṛṅgiṇā |
तरुणादित्यवर्णेन नक्षत्रपथवर्चसा ॥ २२ ॥
taruṇādityavarṇena nakṣatrapathavarcasā || 22 ||
Scholarly Translation
By that [deer] with golden hair (kāñcana-romṇā), with horns of choicest gems (maṇi-pravara-śṛṅgiṇā), bearing the hue of the rising sun (taruṇāditya-varṇena) and the lustre of the starry firmament (nakṣatra-patha-varcasā)—
Narrative Context (Verses 19–24): Craving even the slain deer's golden pelt while apologizing for her willful plea, Sītā urges Rāma on, and Rāma himself, struck with wonder, addresses Lakṣmaṇa.