Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 43 (Sītāyāḥ Kāñcanamṛga-grahaṇa-nirbandhaḥ — Rāmotsāhaḥ)
सीतायाः काञ्चनमृगग्रहणनिर्बन्धः — रामोत्साहः
VR 3.43.23Baroda CE 3.41.21
बभूव राघवस्यापि मनो विस्मयमागतम् ।
[Line 1: in Baroda CE 3.41.21]babhūva rāghavasyāpi mano vismayamāgatam |
इति सीतावचः श्रुत्वा दृष्ट्वा च मृगमद्भुतम् ॥ २३ ॥
[Line 2: in Baroda CE 3.41.22]iti sītāvacaḥ śrutvā dṛṣṭvā ca mṛgamadbhutam || 23 ||
Scholarly Translation
Even Rāghava's mind was filled with wonder (mano vismayam āgatam); having heard Sītā's words thus (iti sītā-vacaḥ śrutvā) and having beheld that wondrous deer (mṛgam adbhutam)—
Narrative Context (Verses 19–24): Craving even the slain deer's golden pelt while apologizing for her willful plea, Sītā urges Rāma on, and Rāma himself, struck with wonder, addresses Lakṣmaṇa.