Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 47 (Sītā-Rāvaṇa-saṃvādaḥ — Sītākṛta-Rāma-praśaṃsā — Rāvaṇa-svarūpa-prakāśanam)
सीतारावणसंवादः — सीताकृतरामप्रशंसा — रावणस्वरूपप्रकाशनम्
VR 3.47.37Baroda CE 3.45.32
त्वं पुनर्जम्बुकः सिंहीं मामिहेच्छसि दुर्लभाम् ।
[Baroda CE 3.45.32]tvaṃ punarjambukaḥ siṃhīṃ māmihecchasi durlabhām |
नाहं शक्या त्वया स्प्रष्टुमादित्यस्य प्रभा यथा ॥ ३७ ॥
nāhaṃ śakyā tvayā spraṣṭumādityasya prabhā yathā || 37 ||
Scholarly Translation
“You, however, are a jackal (jambukaḥ) who desires me here, a lioness (siṃhīm) hard to attain (durlabhām)! I cannot be touched by you (nāhaṃ śakyā tvayā spraṣṭum), any more than the radiance of the sun (ādityasya prabhā yathā)!
Narrative Context (Verses 37–41): Likening Rāvaṇa to a jackal coveting a lioness, Sītā warns him that desiring Rāma's wife is like plucking a fang from a venomous serpent or licking a razor.