Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 47 (Sītā-Rāvaṇa-saṃvādaḥ — Sītākṛta-Rāma-praśaṃsā — Rāvaṇa-svarūpa-prakāśanam)
सीतारावणसंवादः — सीताकृतरामप्रशंसा — रावणस्वरूपप्रकाशनम्
VR 3.47.38Baroda CE 3.45.33
पादपान् काञ्चनान् नूनं बहून् पश्यसि मन्दभाक् ।
[Baroda CE 3.45.33]pādapān kāñcanān nūnaṃ bahūn paśyasi mandabhāk |
राघवस्य प्रियां भार्यां यस्त्वमिच्छसि राक्षस ॥ ३८ ॥
rāghavasya priyāṃ bhāryāṃ yastvamicchasi rākṣasa || 38 ||
Scholarly Translation
Surely you, of doomed fortune (manda-bhāk), are seeing many trees of gold (pādapān kāñcanān), O rākṣasa, since you desire the beloved wife of Rāghava (rāghavasya priyāṃ bhāryām)!
Narrative Context (Verses 37–41): Likening Rāvaṇa to a jackal coveting a lioness, Sītā warns him that desiring Rāma's wife is like plucking a fang from a venomous serpent or licking a razor.