Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 47 (Sītā-Rāvaṇa-saṃvādaḥ — Sītākṛta-Rāma-praśaṃsā — Rāvaṇa-svarūpa-prakāśanam)
सीतारावणसंवादः — सीताकृतरामप्रशंसा — रावणस्वरूपप्रकाशनम्
VR 3.47.40Baroda CE 3.45.35
मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं पाणिना हर्तुमिच्छसि ।
[Baroda CE 3.45.35]mandaraṃ parvataśreṣṭhaṃ pāṇinā hartumicchasi |
कालकूटं विषं पीत्वा स्वस्तिमान् गन्तुमिच्छसि ॥ ४० ॥
kālakūṭaṃ viṣaṃ pītvā svastimān gantumicchasi || 40 ||
Scholarly Translation
You wish to lift up Mount Mandara, best of mountains (mandaraṃ parvata-śreṣṭham), with your hand (pāṇinā); having drunk Kālakūṭa poison (kālakūṭaṃ viṣaṃ pītvā), you wish to walk away unharmed (svastimān gantum icchasi)!
Narrative Context (Verses 37–41): Likening Rāvaṇa to a jackal coveting a lioness, Sītā warns him that desiring Rāma's wife is like plucking a fang from a venomous serpent or licking a razor.