Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 48 (Rāvaṇātma-praśaṃsā — Sītākṛta-Rāvaṇa-tiraskāraḥ)
रावणात्मप्रशंसा — सीताकृतरावणतिरस्कारः
VR 3.48.7Baroda CE 3.46.7
मम संजातरोषस्य मुखं दृष्ट्वैव मैथिलि ।
[Baroda CE 3.46.7]mama saṃjātaroṣasya mukhaṃ dṛṣṭvaiva maithili |
विद्रवन्ति परित्रस्ताः सुराः शक्रपुरोगमाः ॥ ७ ॥
vidravanti paritrastāḥ surāḥ śakrapurogamāḥ || 7 ||
Scholarly Translation
“Merely upon seeing my face when my wrath is aroused (mama saṃjāta-roṣasya mukhaṃ dṛṣṭvaiva), O Maithilī, the gods headed by Śakra (surāḥ śakra-purogamāḥ) flee in utter terror (vidravanti paritrastāḥ)!
Narrative Context (Verses 7–12): Declaring that the gods flee at his frown and that the sun, wind, and rivers grow still in fear of him, Rāvaṇa extols the silver ramparts and golden courts of Laṅkā.