Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 52 (Ākāśa-mārgeṇa Praṇādinī Sītā)
आकाशमार्गेण प्रणादिनी सीता
† VR 3.52.4† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† अयं हि कृपया राम मां त्रातुमिह संगतः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† ayaṃ hi kṛpayā rāma māṃ trātumiha saṃgataḥ |
† शेते विनिहतो भूमौ ममाभाग्याद् विहंगमः ॥ ४ ॥
† śete vinihato bhūmau mamābhāgyād vihaṃgamaḥ || 4 ||
Scholarly Translation
For this bird (ayaṃ hi vihaṃgamaḥ), who came here out of compassion to rescue me (kṛpayā māṃ trātum iha saṃgataḥ), O Rāma, lies struck down upon the ground (śete vinihato bhūmau) through my ill fortune (mamābhāgyāt)!
Narrative Context (Verses 1–6): Grieving over the fallen Jaṭāyu and reflecting on ominous portents, Sītā cries out desperately to Rāma and Lakṣmaṇa as Rāvaṇa charges toward her.