Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 56 (Sītāyās Tṛṇam Antarā Kṛtvā Rāvaṇa-bhartsanam — Aśokavanikā-sthāpanam)
सीतायास्तृणमन्तरा कृत्वा रावणभर्त्सनम् — अशोकवनिकास्थापनम्
VR 3.56.2Baroda CE 3.54.2
राजा दशरथो नाम धर्मसेतुरिवाचलः ।
[Baroda CE 3.54.2]rājā daśaratho nāma dharmaseturivācalaḥ |
सत्यसंधः परिज्ञातो यस्य पुत्रः स राघवः ॥ २ ॥
satyasaṃdhaḥ parijñāto yasya putraḥ sa rāghavaḥ || 2 ||
Scholarly Translation
“[There was] a king named Daśaratha, unshakable like an embankment of dharma (dharma-setur ivācalaḥ), true to his pledge (satya-sandhaḥ), and renowned (parijñātaḥ), whose son is that Rāghava—
Narrative Context (Verses 1–6): Placing a blade of grass between herself and Rāvaṇa, the fearless Vaidehī extols her husband Rāma and warns Rāvaṇa that his warriors will be venomless serpents before Rāghava.