Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 62 (Rāmasya Dīna-vilāpaḥ — Lakṣmaṇa-sāntvanam)
रामस्य दीनविलापः — लक्ष्मणसान्त्वनम्
† VR 3.62.13† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† कुशलं परिपृच्छन्तं कथं शक्ष्ये निरीक्षितुम् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† kuśalaṃ paripṛcchantaṃ kathaṃ śakṣye nirīkṣitum |
† विदेहराजो नूनं मां दृष्ट्वा विरहितं तया ॥ १३ ॥
† videharājo nūnaṃ māṃ dṛṣṭvā virahitaṃ tayā || 13 ||
Scholarly Translation
“How shall I be able to look upon him (kathaṃ śakṣye nirīkṣitum) as he inquires after our welfare (kuśalaṃ paripṛcchantam)? Surely the king of Videha (videha-rājaḥ), beholding me bereft of her (dṛṣṭvā virahitaṃ tayā),
Narrative Context (Verses 12–16): Unable to face King Janaka without Sītā and finding even heaven empty without her, Rāma bids Lakṣmaṇa leave him in the forest and return to Ayodhyā to embrace Bharata.