Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 63 (Upajāti-vṛttair Bahuvidha-Rāma-vilāpaḥ)
उपजातिवृत्तैर्बहुविधरामविलापः
† VR 3.63.10† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† तां हारपाशस्य सदोचितान्तां ग्रीवां प्रियाया मम सुव्रतायाः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† tāṃ hārapāśasya sadocitāntāṃ grīvāṃ priyāyā mama suvratāyāḥ |
† रक्षांसि नूनं परिपीतवन्ति शून्ये हि भित्त्वा रुधिराशनानि ॥ १० ॥
† rakṣāṃsi nūnaṃ paripītavanti śūnye hi bhittvā rudhirāśanāni || 10 ||
Scholarly Translation
“Having slit in a lonely spot (śūnye hi bhittvā) that throat of my beloved of noble vows (grīvāṃ priyāyā mama suvratāyāḥ), whose border was ever graced by a pearl-necklace (hāra-pāśasya sadocitāntām), blood-drinking demons have surely drunk their fill (rakṣāṃsi nūnaṃ paripītavanti... rudhirāśanāni)!
Narrative Context (Verses 7–11): Picturing the timid Sītā carried through the sky and mangled by blood-drinking demons, Rāma laments her blood-stained breasts, her eclipsed moon-like face, and her osprey-like cries for help.