Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 67 (Bhagna-dhanvādi-darśanam — Mumūrṣu-Jaṭāyur-darśanam)
भग्नधन्वादिदर्शनम् — मुमूर्षुजटायुर्दर्शनम्
VR 3.67.12Baroda CE 3.63.11 (3-line verse in CE)
भक्षयित्वा विशालाक्षीमास्ते सीतां यथासुखम् ।
[Baroda CE 3.63.11 (3-line verse in CE)]bhakṣayitvā viśālākṣīmāste sītāṃ yathāsukham |
एनं वधिष्ये दीप्ताग्रैः शरैर्घोरैरजिह्मगैः ॥ १२ ॥
enaṃ vadhiṣye dīptāgraiḥ śarairghorairajihmagaiḥ || 12 ||
Scholarly Translation
Having devoured the wide-eyed Sītā (bhakṣayitvā viśālākṣīṃ sītām), he sits at ease (āste yathā-sukham); I shall slay him (enaṃ vadhiṣye) with dreadful, straight-flying arrows (śarair ghorair ajihmagaiḥ) of blazing tips (dīptāgraiḥ)!”
Narrative Context (Verses 7–12): Roaming Janasthāna with a razor-tipped arrow fitted to his bow, Rāma comes upon the blood-drenched Jaṭāyus lying like a mountain peak and mistakes him for a Rākṣasa who has devoured Sītā.