Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 1 (Pampātīrāraṇya-darśanam — Vasanta-ṛtu-varṇane Rāma-vilāpaḥ)
पम्पातीरारण्यदर्शनम् — वसन्तर्तुवर्णने रामविलापः
† VR 4.1.130† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
† तमाश्रमं पुण्यसुखं शरण्यं सदैव शाखामृगसेवितान्तम् ।
[Line 1: Southern Recension only]† tamāśramaṃ puṇyasukhaṃ śaraṇyaṃ sadaiva śākhāmṛgasevitāntam |
त्रस्ताश्च दृष्ट्वा हरयोऽभिजग्मुर्महौजसौ राघवलक्ष्मणौ तौ ॥ १३० ॥
[Line 2: in Baroda CE 4.1.49]trastāśca dṛṣṭvā harayo'bhijagmurmahaujasau rāghavalakṣmaṇau tau || 130 ||
Scholarly Translation
And upon beholding those two of mighty splendor (mahaujasau), Rāghava and Lakṣmaṇa, the terrified monkeys (trastā harayaḥ) fled into that holy, blissful hermitage [of Mataṅga], a true refuge (śaraṇyam) whose interior was ever frequented by monkeys.
Narrative Context (Verses 126–130): Scanning the woods and cascades as Lakṣmaṇa guards him with righteousness and might, Rāma approaches Mount Ṛṣyamūka, where Sugrīva and his monkeys flee in terror to Mataṅga's hermitage.