Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 13 (Kiṣkindhā-prasthānam — Saptajana-munyāśrama-praṇāmaḥ)
किष्किन्धाप्रस्थानम् — सप्तजनमुन्याश्रमप्रणामः
VR 4.13.22Baroda CE 4.13.21
विभूषणरवाश्चात्र श्रूयन्ते सकलाक्षराः ।
[Baroda CE 4.13.21]vibhūṣaṇaravāścātra śrūyante sakalākṣarāḥ |
तूर्यगीतस्वनश्चापि गन्धो दिव्यश्च राघव ॥ २२ ॥
tūryagītasvanaścāpi gandho divyaśca rāghava || 22 ||
Scholarly Translation
“And here are heard the tinklings of ornaments (vibhūṣaṇaravāś cātra śrūyante) accompanied by melodious syllables (sakalākṣarāḥ), the sound of musical instruments and song (tūryagītasvanaś cāpi), and a celestial fragrance (gandho divyaś ca), O Rāghava!
Narrative Context (Verses 19–24): Sugrīva explains how the seven sages subsisted on air, ascended bodily to heaven after seven hundred years, and left behind an unassailable grove echoing with celestial music and sacred fire-smoke.