Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 15 (Tārākṛta-Vāli-nivāraṇam — Rāma-prabhāva-varṇanam)
ताराकृतवालिनिवारणम् — रामप्रभाववर्णनम्
VR 4.15.5Baroda CE 4.15.5
शब्दं दुर्मर्षणं श्रुत्वा निष्पपात ततो हरिः ।
[Baroda CE 4.15.5]śabdaṃ durmarṣaṇaṃ śrutvā niṣpapāta tato hariḥ |
वेगेन च पदन्यासैर्दारयन्निव मेदिनीम् ॥ ५ ॥
vegena ca padanyāsairdārayanniva medinīm || 5 ||
Scholarly Translation
Having heard that insufferable roar (śabdam durmarṣaṇam śrutvā), the Vānara rushed forth from there (niṣpapāta tato hariḥ), as though cleaving the earth (dārayann iva medinīm) with his impetuous footsteps (vegena ca padanyāsaiḥ).
Narrative Context (Verses 1–6): Hearing Sugrīva's world-shaking roar inside his inner apartments, golden-hued Vālī loses his pride in wrath and rushes forth, whereupon alarmed Tārā embraces him and speaks.