Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 22 (Mriyamāṇasya Vālinaḥ Sugrīva-Aṅgada-Tārābhyaḥ Sāmānyopadeśaḥ — Kāñcanamālā-pradānam — Prāṇa-tyāgaḥ)
म्रियमाणस्य वालिनः सुग्रीवाङ्गदताराभ्यः सामान्योपदेशः — काञ्चनमालाप्रदानम् — प्राणत्यागः
VR 4.22.3Baroda CE 4.22.3
सुग्रीव दोषेण न मां गन्तुमर्हसि किल्बिषात् ।
[Baroda CE 4.22.3]sugrīva doṣeṇa na māṃ gantumarhasi kilbiṣāt |
कृष्यमाणं भविष्येण बुद्धिमोहेन मां बलात् ॥ ३ ॥
kṛṣyamāṇaṃ bhaviṣyeṇa buddhimohena māṃ balāt || 3 ||
Scholarly Translation
“O Sugrīva, you ought not to hold me in fault (doṣeṇa na māṃ gantum arhasi) on account of my offense (kilbiṣāt), since I was forcibly (balāt) dragged along (kṛṣyamāṇam) by an inevitable (bhaviṣyeṇa) delusion of mind (buddhimohena).
Narrative Context (Verses 1–6): Reviving briefly as his breath ebbs away, the dying Vālin beholds his victorious brother Sugrīva, asks forgiveness for his destiny-driven delusion, and yields the monkey kingdom to him.