Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 22 (Mriyamāṇasya Vālinaḥ Sugrīva-Aṅgada-Tārābhyaḥ Sāmānyopadeśaḥ — Kāñcanamālā-pradānam — Prāṇa-tyāgaḥ)
म्रियमाणस्य वालिनः सुग्रीवाङ्गदताराभ्यः सामान्योपदेशः — काञ्चनमालाप्रदानम् — प्राणत्यागः
VR 4.22.4Baroda CE 4.22.4
युगपद् विहितं तात न मन्ये सुखमावयोः ।
[Baroda CE 4.22.4]yugapad vihitaṃ tāta na manye sukhamāvayoḥ |
सौहार्दं भ्रातृयुक्तं हि तदिदं जातमन्यथा ॥ ४ ॥
sauhārdaṃ bhrātṛyuktaṃ hi tadidaṃ jātamanyathā || 4 ||
Scholarly Translation
I think, dear brother (tāta), that happiness (sukham) was not ordained (na vihitam) for the two of us simultaneously (yugapat); for that brotherly affection (sauhārdaṃ bhrātṛyuktam) has turned out otherwise (jātam anyathā).
Narrative Context (Verses 1–6): Reviving briefly as his breath ebbs away, the dying Vālin beholds his victorious brother Sugrīva, asks forgiveness for his destiny-driven delusion, and yields the monkey kingdom to him.