Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 22 (Mriyamāṇasya Vālinaḥ Sugrīva-Aṅgada-Tārābhyaḥ Sāmānyopadeśaḥ — Kāñcanamālā-pradānam — Prāṇa-tyāgaḥ)
म्रियमाणस्य वालिनः सुग्रीवाङ्गदताराभ्यः सामान्योपदेशः — काञ्चनमालाप्रदानम् — प्राणत्यागः
VR 4.22.5Baroda CE 4.22.5
प्रतिपद्य त्वमद्यैव राज्यमेषां वनौकसाम् ।
[Baroda CE 4.22.5]pratipadya tvamadyaiva rājyameṣāṃ vanaukasām |
मामप्यद्यैव गच्छन्तं विद्धि वैवस्वतक्षयम् ॥ ५ ॥
māmapyadyaiva gacchantaṃ viddhi vaivasvatakṣayam || 5 ||
Scholarly Translation
Assume this very day (pratipadya tvam adyaiva) the sovereignty over these forest-dwellers (rājyam eṣāṃ vanaukasām), and know that I too am departing this very day (adyaiva gacchantam) to the abode of Vaivasvata [Yama] (vaivasvatakṣayam).
Narrative Context (Verses 1–6): Reviving briefly as his breath ebbs away, the dying Vālin beholds his victorious brother Sugrīva, asks forgiveness for his destiny-driven delusion, and yields the monkey kingdom to him.