Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 23 (Mṛtaṃ Vālinam Āliṅgya Tārā-vilāpaḥ)
मृतं वालिनमालिङ्ग्य ताराविलापः
VR 4.23.17Baroda CE 4.23.16
वार्यामि त्वां निरीक्षन्ती त्वयि पञ्चत्वमागते ।
[Line 1: in Baroda CE 4.23.16]vāryāmi tvāṃ nirīkṣantī tvayi pañcatvamāgate |
उद्बबर्ह शरं नीलस्तस्य गात्रगतं तदा ॥ १७ ॥
[Line 2: in Baroda CE 4.23.17]udbabarha śaraṃ nīlastasya gātragataṃ tadā || 17 ||
Scholarly Translation
—I am barred (vāryāmi), gazing upon you (tvāṃ nirīkṣantī) now that you have gone to death (tvayi pañcatvam āgate)!” Then Nīla (nīlaḥ) plucked out (udbabarha) the arrow that had pierced his body (śaraṃ tasya gātragataṃ tadā).
Narrative Context (Verses 13–18): Prevented from embracing Vālin by Rāma's arrow lodged in his chest, Tārā laments her widowhood until Nīla extracts the blazing shaft like a glowing serpent from a mountain cavern.