Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 23 (Mṛtaṃ Vālinam Āliṅgya Tārā-vilāpaḥ)
मृतं वालिनमालिङ्ग्य ताराविलापः
VR 4.23.8Baroda CE 4.23.7
मामनाथां विहायैकां गतस्त्वमसि मानद ।
[Line 1: in Baroda CE 4.23.7]māmanāthāṃ vihāyaikāṃ gatastvamasi mānada |
शूराय न प्रदातव्या कन्या खलु विपश्चिता ॥ ८ ॥
[Line 2: in Baroda CE 4.23.8]śūrāya na pradātavyā kanyā khalu vipaścitā || 8 ||
Scholarly Translation
Leaving me behind, helpless and alone (mām anāthāṃ vihāyaikām), you have departed, O bestower of honor (mānada)! Truly, a maiden ought never to be given (na pradātavyā kanyā khalu) by a wise man (vipaścitā) to a hero (śūrāya)!
Narrative Context (Verses 7–12): Mourning Vālin on the field where he once laid foes low, Tārā warns wise fathers against wedding a daughter to a warrior and marvels at her unshattered heart.