Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 23 (Mṛtaṃ Vālinam Āliṅgya Tārā-vilāpaḥ)
मृतं वालिनमालिङ्ग्य ताराविलापः
VR 4.23.9Baroda CE 4.23.8
शूरभार्यां हतां पश्य सद्यो मां विधवां कृताम् ।
[Line 1: in Baroda CE 4.23.8]śūrabhāryāṃ hatāṃ paśya sadyo māṃ vidhavāṃ kṛtām |
अवभग्नश्च मे मानो भग्ना मे शाश्वती गतिः ॥ ९ ॥
[Line 2: in Baroda CE 4.23.9]avabhagnaśca me māno bhagnā me śāśvatī gatiḥ || 9 ||
Scholarly Translation
Behold me, the wife of a hero (śūrabhāryām), ruined (hatām) and instantly rendered a widow (sadyo māṃ vidhavāṃ kṛtām)! My pride is shattered (avabhagnaś ca me mānaḥ), and my eternal refuge [happiness] is broken (bhagnā me śāśvatī gatiḥ).
Narrative Context (Verses 7–12): Mourning Vālin on the field where he once laid foes low, Tārā warns wise fathers against wedding a daughter to a warrior and marvels at her unshattered heart.