Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 27 (Prasravaṇagiri-guhā-nivāsaḥ — Rāma-vilāpaḥ — Lakṣmaṇa-sāntvanam)
प्रस्रवणगिरिगुहानिवासः — रामविलापः — लक्ष्मणसान्त्वनम्
VR 4.27.36Baroda CE 4.26.11
न ह्यव्यवसितः शत्रुं राक्षसं तं विशेषतः ।
[Baroda CE 4.26.11]na hyavyavasitaḥ śatruṃ rākṣasaṃ taṃ viśeṣataḥ |
समर्थस्त्वं रणे हन्तुं विक्रमे जिह्मकारिणम् ॥ ३६ ॥
samarthastvaṃ raṇe hantuṃ vikrame jihmakāriṇam || 36 ||
Scholarly Translation
“For without resolute exertion (avyavasitaḥ), you will not be able to slay in battle that enemy—especially a Rākṣasa who practices deceit in combat (vikrame jihma-kāriṇam).
Narrative Context (Verses 31–36): Sleepless with grief as he beholds the rising moon and remembers Sītā, Rāma is gently consoled by Lakṣmaṇa, who urges him to summon his resolve against Rāvaṇa.