Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 27 (Prasravaṇagiri-guhā-nivāsaḥ — Rāma-vilāpaḥ — Lakṣmaṇa-sāntvanam)
प्रस्रवणगिरिगुहानिवासः — रामविलापः — लक्ष्मणसान्त्वनम्
VR 4.27.43Baroda CE 4.26.17
एष शोकः परित्यक्तः सर्वकार्यावसादकः ।
[Baroda CE 4.26.17]eṣa śokaḥ parityaktaḥ sarvakāryāvasādakaḥ |
विक्रमेष्वप्रतिहतं तेजः प्रोत्साहयाम्यहम् ॥ ४३ ॥
vikrameṣvapratihataṃ tejaḥ protsāhayāmyaham || 43 ||
Scholarly Translation
“Here I cast aside this grief (eṣa śokaḥ parityaktaḥ), which brings ruin to all undertakings (sarva-kāryāvasādakaḥ); and I rouse my unvanquished energy (apratihataṃ tejaḥ) for deeds of valor!
Narrative Context (Verses 43–48): Casting aside grief, Rāma resolves to await the autumn clearing of the rivers and Sugrīva's grateful aid, and Lakṣmaṇa urges him to pass the four rainy months patiently.