Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 28 (Varṣartu-varṇanam — Sugrīvakṛta-samayopadeśaḥ)
वर्षर्तुवर्णनम् — सुग्रीवकृतसमयोपदेशः
VR 4.28.57Baroda CE 4.27.37
इमाः स्फीतगुणा वर्षाः सुग्रीवः सुखमश्नुते ।
[Baroda CE 4.27.37]imāḥ sphītaguṇā varṣāḥ sugrīvaḥ sukhamaśnute |
विजितारिः सदारश्च राज्ये महति च स्थितः ॥ ५७ ॥
vijitāriḥ sadāraśca rājye mahati ca sthitaḥ || 57 ||
Scholarly Translation
Throughout this rainy season rich in excellences (imāḥ sphītaguṇā varṣāḥ), Sugrīva enjoys happiness (sukham aśnute), with his foe vanquished (vijitāriḥ), united with his wife (sadāraś ca), and established in a mighty kingdom (rājye mahati ca sthitaḥ).
Narrative Context (Verses 55–60): Rāma pictures Bharata observing the Āṣāḍhī vow and the swelling Sarayū, contrasts Sugrīva's marital and royal bliss with his own crumbling grief, and explains his silence during the rains.