Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 28 (Varṣartu-varṇanam — Sugrīvakṛta-samayopadeśaḥ)
वर्षर्तुवर्णनम् — सुग्रीवकृतसमयोपदेशः
VR 4.28.65Baroda CE 4.27.45
अथैवमुक्तः प्रणिधाय लक्ष्मणः कृताञ्जलिस्तत् प्रतिपूज्य भाषितम् ।
[Baroda CE 4.27.45]athaivamuktaḥ praṇidhāya lakṣmaṇaḥ kṛtāñjalistat pratipūjya bhāṣitam |
उवाच रामं स्वभिरामदर्शनं प्रदर्शयन् दर्शनमात्मनः शुभम् ॥ ६५ ॥
uvāca rāmaṃ svabhirāmadarśanaṃ pradarśayan darśanamātmanaḥ śubham || 65 ||
Scholarly Translation
Addressed thus, Lakṣmaṇa reflected (praṇidhāya), honored that speech with joined palms (kṛtāñjalis tat pratipūjya bhāṣitam), and, displaying his own auspicious counsel (pradarśayan darśanam ātmanaḥ śubham), spoke to Rāma of most pleasing aspect (svabhirāmadarśanam):
Narrative Context (Verses 61–66): Reluctant to burden newly reunited Sugrīva and trusting a hero's gratitude, Rāma awaits the clearing of the rivers and Sugrīva's favor, while Lakṣmaṇa counsels patience until autumn.