Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 3 (Bhikṣurūpa-dhāriṇā Hanumatā Rāma-Lakṣmaṇa-samīpa-gamanam — Rāma-praśaṃsā)
भिक्षुरूपधारिणा हनुमता रामलक्ष्मणसमीपगमनम् — रामप्रशंसा
† VR 4.3.32† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† संस्कारक्रमसम्पन्नामद्भुतामविलम्बिताम् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† saṃskārakramasampannāmadbhutāmavilambitām |
† उच्चारयति कल्याणीं वाचं हृदयहर्षिणीम् ॥ ३२ ॥
† uccārayati kalyāṇīṃ vācaṃ hṛdayaharṣiṇīm || 32 ||
Scholarly Translation
“He articulates (uccārayati) auspicious speech that is endowed with grammatical purity and orderly sequence (saṃskārakramasampannām), wondrous, unhurried, and gladdening to the heart (hṛdayaharṣiṇīm).
Narrative Context (Verses 30–34): Continuing his praise, Rāma extols Hanūmān's composed countenance, his concise, unhesitating, chest- and throat-resonating elocution across the three vocal registers, and his consummate skill as a royal envoy.