Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 30 (Śarad-ṛtu-varṇanam — Sugrīva-pramādād Rāma-kopaḥ — Kiṣkindhāṃ Prati Lakṣmaṇa-preṣaṇam)
शरदृतुवर्णनम् — सुग्रीवप्रमादाद् रामकोपः — किष्किन्धां प्रति लक्ष्मणप्रेषणम्
VR 4.30.11Baroda CE 4.29.11
सरांसि सरितो वापीः काननानि वनानि च ।
[Baroda CE 4.29.11]sarāṃsi sarito vāpīḥ kānanāni vanāni ca |
तां विना मृगशावाक्षीं चरन्नाद्य सुखं लभे ॥ ११ ॥
tāṃ vinā mṛgaśāvākṣīṃ carannādya sukhaṃ labhe || 11 ||
Scholarly Translation
Wandering among lakes, rivers, pleasure-ponds (vāpīḥ), deep forests, and groves (kānanāni vanāni ca) without that fawn-eyed lady (mṛgaśāvākṣīm), I find no happiness today (nādya sukhaṃ labhe).
Narrative Context (Verses 7–12): Recalling Sītā's delight in the calls of cranes, swans, and paired cakravāka birds, Rāma grieves over how autumn's splendors must torment his delicate bride in captivity.