Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 30 (Śarad-ṛtu-varṇanam — Sugrīva-pramādād Rāma-kopaḥ — Kiṣkindhāṃ Prati Lakṣmaṇa-preṣaṇam)
शरदृतुवर्णनम् — सुग्रीवप्रमादाद् रामकोपः — किष्किन्धां प्रति लक्ष्मणप्रेषणम्
VR 4.30.20Baroda CE 4.29.20
निस्संशयं कार्यमवेक्षितव्यं क्रियाविशेषोऽप्यनुवर्तितव्यः ।
[Baroda CE 4.29.20]nissaṃśayaṃ kāryamavekṣitavyaṃ kriyāviśeṣo'pyanuvartitavyaḥ |
न तु प्रवृद्धस्य दुरासदस्य कुमार वीर्यस्य फलं च चिन्त्यम् ॥ २० ॥
na tu pravṛddhasya durāsadasya kumāra vīryasya phalaṃ ca cintyam || 20 ||
Scholarly Translation
“Without doubt the task before us must be attended to (niḥsaṃśayaṃ kāryam avekṣitavyam), and the special course of action must be pursued (kriyāviśeṣo 'py anuvartitavyaḥ); yet for one whose valor has surged forth and is hard to withstand (pravṛddhasya durāsadasya vīryasya), O prince (kumāra), the fruit too must be pondered (phalaṃ ca cintyam)!”
Narrative Context (Verses 19–24): Acknowledging Lakṣmaṇa's wise and righteous counsel, Rāma resolves upon action yet turns again with parched lips to describe the spent rainclouds and Indra's completed monsoon work.