Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 30 (Śarad-ṛtu-varṇanam — Sugrīva-pramādād Rāma-kopaḥ — Kiṣkindhāṃ Prati Lakṣmaṇa-preṣaṇam)
शरदृतुवर्णनम् — सुग्रीवप्रमादाद् रामकोपः — किष्किन्धां प्रति लक्ष्मणप्रेषणम्
† VR 4.30.47† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† विपक्वशालिप्रसवानि भुक्त्वा प्रहर्षिता सारसचारुपङ्क्तिः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† vipakvaśāliprasavāni bhuktvā praharṣitā sārasacārupaṅktiḥ |
† नभः समाक्रामति शीघ्रवेगा वातावधूता ग्रथितेव माला ॥ ४७ ॥
† nabhaḥ samākrāmati śīghravegā vātāvadhūtā grathiteva mālā || 47 ||
Scholarly Translation
“Having feasted on ripe rice-ears (vipakva-śāli-prasavāni bhuktvā), a lovely line of joyous sārasa cranes (praharṣitā sārasa-cāru-paṅktiḥ) sweeps across the sky in swift flight (nabhaḥ samākrāmati śīghravegā), like a strung garland shaken by the wind (vātāvadhūtā grathiteva mālā).
Narrative Context (Verses 43–48): Frogs fall silent, famished serpents emerge from their holes, twilight slips from the sky like an enamored woman, and moonlit lakes mirror the starry night.