Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 30 (Śarad-ṛtu-varṇanam — Sugrīva-pramādād Rāma-kopaḥ — Kiṣkindhāṃ Prati Lakṣmaṇa-preṣaṇam)
शरदृतुवर्णनम् — सुग्रीवप्रमादाद् रामकोपः — किष्किन्धां प्रति लक्ष्मणप्रेषणम्
VR 4.30.64Baroda CE 4.29.32
चत्वारो वार्षिका मासा गता वर्षशतोपमाः ।
[Baroda CE 4.29.32]catvāro vārṣikā māsā gatā varṣaśatopamāḥ |
मम शोकाभितप्तस्य तथा सीतामपश्यतः ॥ ६४ ॥
mama śokābhitaptasya tathā sītāmapaśyataḥ || 64 ||
Scholarly Translation
“Four monsoon months (catvāro vārṣikā māsāḥ) have passed like a hundred years (gatā varṣaśatopamāḥ) for me, scorched by grief (mama śokābhitaptasya) and not beholding Sītā (tathā sītām apaśyataḥ).
Narrative Context (Verses 61–66): Though the first royal campaigning month has arrived and four monsoon months have passed like a hundred years, Rāma laments that Sugrīva shows neither effort nor compassion.