Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 30 (Śarad-ṛtu-varṇanam — Sugrīva-pramādād Rāma-kopaḥ — Kiṣkindhāṃ Prati Lakṣmaṇa-preṣaṇam)
शरदृतुवर्णनम् — सुग्रीवप्रमादाद् रामकोपः — किष्किन्धां प्रति लक्ष्मणप्रेषणम्
VR 4.30.69Baroda CE 4.29.36
स कालं परिसंख्याय सीतायाः परिमार्गणे ।
[Baroda CE 4.29.36]sa kālaṃ parisaṃkhyāya sītāyāḥ parimārgaṇe |
कृतार्थः समयं कृत्वा दुर्मतिर्नाववुध्यते ॥ ६९ ॥
kṛtārthaḥ samayaṃ kṛtvā durmatirnāvavudhyate || 69 ||
Scholarly Translation
“Having reckoned the appointed time (sa kālaṃ parisaṃkhyāya) and made a solemn pact (samayaṃ kṛtvā) for the search after Sītā (sītāyāḥ parimārgaṇe), that wicked-minded one (durmatiḥ), now that his own purpose is achieved (kṛtārthaḥ), does not wake to his duty (nāvabudhyate).
Narrative Context (Verses 67–72): Stung by Sugrīva's ingratitude once his own royal ends are met, Rāma bids Lakṣmaṇa enter Kiṣkindhā and contrast the vilest promise-breaker with the noblest hero of truth.