Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 30 (Śarad-ṛtu-varṇanam — Sugrīva-pramādād Rāma-kopaḥ — Kiṣkindhāṃ Prati Lakṣmaṇa-preṣaṇam)
शरदृतुवर्णनम् — सुग्रीवप्रमादाद् रामकोपः — किष्किन्धां प्रति लक्ष्मणप्रेषणम्
VR 4.30.77Baroda CE 4.29.44
यदर्थमयमारम्भः कृतः परपुरंजय ।
[Baroda CE 4.29.44]yadarthamayamārambhaḥ kṛtaḥ parapuraṃjaya |
समयं नाभिजानाति कृतार्थः प्लवगेश्वरः ॥ ७७ ॥
samayaṃ nābhijānāti kṛtārthaḥ plavageśvaraḥ || 77 ||
Scholarly Translation
“That purpose for which (yadartham) this enterprise (ayam ārambhaḥ) was undertaken (kṛtaḥ), O conqueror of hostile citadels (parapuraṃjaya)—the pact regarding it (samayam) the lord of monkeys, his own wish fulfilled (kṛtārthaḥ plavageśvaraḥ), no longer remembers (nābhijānāti).
Narrative Context (Verses 73–77): Rāma declares that even carrion-eaters spurn the corpses of ungrateful friends, and warns that Sugrīva will soon behold his lightning-like golden bow and thunderous bowstring.