Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 30 (Śarad-ṛtu-varṇanam — Sugrīva-pramādād Rāma-kopaḥ — Kiṣkindhāṃ Prati Lakṣmaṇa-preṣaṇam)
शरदृतुवर्णनम् — सुग्रीवप्रमादाद् रामकोपः — किष्किन्धां प्रति लक्ष्मणप्रेषणम्
VR 4.30.85Baroda CE 4.29.52
स पूर्वजं तीव्रविवृद्धकोपं लालप्यमानं प्रसमीक्ष्य दीनम् ।
[Baroda CE 4.29.52]sa pūrvajaṃ tīvravivṛddhakopaṃ lālapyamānaṃ prasamīkṣya dīnam |
चकार तीव्रां मतिमुग्रतेजा हरीश्वरे मानववंशवर्धनः ॥ ८५ ॥
cakāra tīvrāṃ matimugratejā harīśvare mānavavaṃśavardhanaḥ || 85 ||
Scholarly Translation
Beholding his elder brother (sa pūrvajaṃ prasamīkṣya)—whose wrath had fiercely swelled (tīvra-vivṛddha-kopam)—lamenting piteously in affliction (lālapyamānaṃ dīnam), that enhancer of the race of Manu (mānava-vaṃśa-vardhanaḥ), of terrible fiery energy (ugratejāḥ), formed a stern resolve (cakāra tīvrāṃ matim) toward the lord of monkeys (harīśvare).
Narrative Context (Verses 82–85): Threatening to slay the oath-breaking Sugrīva along with all his kinsmen, Rāma dispatches Lakṣmaṇa in haste; beholding his brother's grief, fiery Lakṣmaṇa resolves fiercely against the monkey king.