Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 48 (Vindhyagiri-gahvareṣu Dakṣiṇa-dig-gata-vānarāṇāṃ Sītānveṣaṇam — Asura-vadhaḥ)
विन्ध्यगिरिगह्वरेषु दक्षिणदिग्गतवानराणां सीतान्वेषणम् — असुरवधः
VR 4.48.17Baroda CE 4.47.14
हर्तारं रावणं वापि सुग्रीवप्रियकारिणः ।
[Line 1: in Baroda CE 4.47.14]hartāraṃ rāvaṇaṃ vāpi sugrīvapriyakāriṇaḥ |
ते प्रविश्य तु तं भीमं लतागुल्मसमावृतम् ॥ १७ ॥
[Line 2: in Baroda CE 4.47.15]te praviśya tu taṃ bhīmaṃ latāgulmasamāvṛtam || 17 ||
Scholarly Translation
nor her abductor Rāvaṇa, though eager to do what was dear to Sugrīva (sugrīva-priya-kāriṇaḥ). Entering then another dreadful forest overspread with creepers and thickets (latā-gulma-samāvṛtam),
Narrative Context (Verses 13–18): Searching the forest cursed by Sage Kaṇḍu after the death of his young son, the monkeys enter another creeper-choked wood and confront a mountain-like Asura fearless of the gods.