Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 48 (Vindhyagiri-gahvareṣu Dakṣiṇa-dig-gata-vānarāṇāṃ Sītānveṣaṇam — Asura-vadhaḥ)
विन्ध्यगिरिगह्वरेषु दक्षिणदिग्गतवानराणां सीतान्वेषणम् — असुरवधः
VR 4.48.21Baroda CE 4.47.18
रावणोऽयमिति ज्ञात्वा तलेनाभिजघान ह ।
[Line 1: in Baroda CE 4.47.18]rāvaṇo'yamiti jñātvā talenābhijaghāna ha |
स वालिपुत्राभिहतो वक्त्राच्छोणितमुद्वमन् ॥ २१ ॥
[Line 2: in Baroda CE 4.47.19]sa vāliputrābhihato vaktrācchoṇitamudvaman || 21 ||
Scholarly Translation
supposing “This is Rāvaṇa (rāvaṇo 'yam iti jñātvā)!”, struck him with the palm of his hand (talenābhijaghāna ha). Struck by Vālī's son and vomiting blood from his mouth,
Narrative Context (Verses 19–24): Mistaking the charging Asura for Rāvaṇa, Aṅgada fells him with a single palm-blow; after searching that cavern and another in vain, the exhausted monkeys sit down dejectedly beneath a tree.