Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 50 (Ṛkṣabila-praveśaḥ — Divya-vana-bhavana-darśanam — Svayaṃprabhā-darśanam)
ऋक्षबिलप्रवेशः — दिव्यवनभवनदर्शनम् — स्वयंप्रभादर्शनम्
VR 4.50.41Baroda CE 4.49.32
ततो हनूमान् गिरिसंनिकाशः कृताञ्जलिस्तामभिवाद्य वृद्धाम् ।
[Baroda CE 4.49.32]tato hanūmān girisaṃnikāśaḥ kṛtāñjalistāmabhivādya vṛddhām |
पप्रच्छ का त्वं भवनं बिलं च रत्नानि चेमानि वदस्व कस्य ॥ ४१ ॥
papraccha kā tvaṃ bhavanaṃ bilaṃ ca ratnāni cemāni vadasva kasya || 41 ||
Scholarly Translation
Then Hanumān, resembling a mountain (girisaṃnikāśaḥ), with joined palms (kṛtāñjaliḥ) having reverently saluted that aged lady (tām abhivādya vṛddhām), asked: “Who art thou, and tell [us] whose are this mansion, this cavern, and these jewels?”
Narrative Context (Verses 37–41): Searching further amid heaps of rugs, deerskins, and blazing gold, the monkeys behold a radiant ascetic woman in bark-cloth, whom Hanumān reverently questions.