Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 58 (Sampātinā Sva-vṛttānta-kathanam — Laṅkāyāṃ Sītāyā Avasthiti-prakāśanam)
सम्पातिना स्ववृत्तान्तकथनम् — लङ्कायां सीताया अवस्थितिप्रकाशनम्
VR 4.58.11Baroda CE 4.57.11
ततोऽब्रवीन्महातेजा भ्राता ज्येष्ठो जटायुषः ।
[Baroda CE 4.57.11]tato'bravīnmahātejā bhrātā jyeṣṭho jaṭāyuṣaḥ |
आत्मानुरूपं वचनं वानरान् सम्प्रहर्षयन् ॥ ११ ॥
ātmānurūpaṃ vacanaṃ vānarān sampraharṣayan || 11 ||
Scholarly Translation
Then the elder brother of Jaṭāyus, of mighty splendor (mahātejāḥ), spoke words worthy of himself (ātmānurūpaṃ vacanam), gladdening the Vānaras:
Narrative Context (Verses 7–12): Learning how Sampāti fell wingless upon Mount Vindhya, Aṅgada implores him for news of Rāvaṇa's abode, and the elder vulture pledges to aid Rāma with his words.