Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 58 (Sampātinā Sva-vṛttānta-kathanam — Laṅkāyāṃ Sītāyā Avasthiti-prakāśanam)
सम्पातिना स्ववृत्तान्तकथनम् — लङ्कायां सीताया अवस्थितिप्रकाशनम्
VR 4.58.14Baroda CE 4.57.14
रामस्य यदिदं कार्यं कर्तव्यं प्रथमं मया ।
[Baroda CE 4.57.14]rāmasya yadidaṃ kāryaṃ kartavyaṃ prathamaṃ mayā |
जरया च हृतं तेजः प्राणाश्च शिथिला मम ॥ १४ ॥
jarayā ca hṛtaṃ tejaḥ prāṇāśca śithilā mama || 14 ||
Scholarly Translation
“This task of Rāma's (rāmasya yad idaṃ kāryam) is foremost to be accomplished by me, even though my vigor has been sapped by old age (jarayā ca hṛtaṃ tejaḥ) and my life-breaths have grown feeble (prāṇāś ca śithilā mama).”
Narrative Context (Verses 13–18): Proclaiming his ancient cosmic memory, Sampāti reveals that he saw a weeping young woman in yellow silk—whom he recognized as Sītā—being carried off by Rāvaṇa.