Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 58 (Sampātinā Sva-vṛttānta-kathanam — Laṅkāyāṃ Sītāyā Avasthiti-prakāśanam)
सम्पातिना स्ववृत्तान्तकथनम् — लङ्कायां सीताया अवस्थितिप्रकाशनम्
VR 4.58.16Baroda CE 4.57.16
क्रोशन्ती रामरामेति लक्ष्मणेति च भामिनी ।
[Baroda CE 4.57.16]krośantī rāmarāmeti lakṣmaṇeti ca bhāminī |
भूषणान्यपविध्यन्ती गात्राणि च विधुन्वती ॥ १६ ॥
bhūṣaṇānyapavidhyantī gātrāṇi ca vidhunvatī || 16 ||
Scholarly Translation
“A spirited lady (bhāminī) crying out, `O Rāma, O Rāma!' and `O Lakṣmaṇa!', casting off her ornaments (bhūṣaṇāny apavidhyantī) and struggling with her limbs (gātrāṇi ca vidhunvatī).”
Narrative Context (Verses 13–18): Proclaiming his ancient cosmic memory, Sampāti reveals that he saw a weeping young woman in yellow silk—whom he recognized as Sītā—being carried off by Rāvaṇa.