Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 58 (Sampātinā Sva-vṛttānta-kathanam — Laṅkāyāṃ Sītāyā Avasthiti-prakāśanam)
सम्पातिना स्ववृत्तान्तकथनम् — लङ्कायां सीताया अवस्थितिप्रकाशनम्
VR 4.58.17Baroda CE 4.57.17
सूर्यप्रभेव शैलाग्रे तस्याः कौशेयमुत्तमम् ।
[Baroda CE 4.57.17]sūryaprabheva śailāgre tasyāḥ kauśeyamuttamam |
असिते राक्षसे भाति यथा वा तडिदम्बुदे ॥ १७ ॥
asite rākṣase bhāti yathā vā taḍidambude || 17 ||
Scholarly Translation
“Her exquisite silken garment (kauśeyam uttamam) shone against the dark Rākṣasa (asite rākṣase bhāti) like the radiance of the sun upon a mountain peak (śailāgre), or like lightning against a storm-cloud (yathā vā taḍid ambude).”
Narrative Context (Verses 13–18): Proclaiming his ancient cosmic memory, Sampāti reveals that he saw a weeping young woman in yellow silk—whom he recognized as Sītā—being carried off by Rāvaṇa.